01.11.2012 tarihli gezi yazısıdır
Sabah erkenden kalkıp dışarıdaki manzaraya bakmak için dışarıya çıktım. Ancak bir problem var; Otelimiz batıda, kale ise doğuda kalmış. Güneş de hali ile kalenin bulunduğu tepelerden doğmakta. Yani fotoğraf çekimi için sıkıntılı bir durum var.
Kahvaltımızdan sonra dün tadı damağımızda kalan Trongsa Dzong gezisini tekrar yapmak için yola çıktık. Kaleye geldiğimiz zaman bir de ne görelim; Hedef tahtaları kurulmuş, okçular yerlerini almışlar ve okçuluk müsabakası başlamak üzere. Hey Allah’ım! Ben istedim bir göz, sen verdin iki göz! Sabahın bu kadar erken saatinde bu oyunu oynayacak kadar çok seviyorlar. Uzun bir süre bu müsabakalara takıldık. Tam seyirlik, defalarca olsa seyretmekten bıkmam herhalde.
Kale günün bu güzel ışıkları altında daha bir güzel gözüküyor. Aşağıda içinden geniş bir nehir akan yemyeşil bir vadi var. Burada yaklaşık 1,5 saate yakın zaman geçirdik.
Bugün yolumuz uzun ve daha önce aynı yoldan geçtiğimizden yolun çok bozuk olduğunu biliyoruz. Genişletme çalışmaları var. O nedenle bir an evvel yol yapmak istiyoruz.
Çılgın rahip Drukpa Kunley’in (Divine Madman) tapınağı olan Chimi Lhakhang’ı ziyaret edip, pirinç tarlaları arasında yürümek istiyoruz.
Bu kaçırılacak bir aktivite değil. Bu arada 453 yıllık Gangte Gonpa Manastırı‘nı ziyaret etmekten vazgeçtik. Bunun yakınında da siyah boyunlu turna görme şansımız vardı ama tercih yapmak gerekiyordu ve pirinç tarlaları arasında yürüyüş daha cazip geldi. Bir kez daha uçakla gerçekleşmeyen yolculuğumuz için küfrü bastım. Aracımız yeşillikler içinde yol almaya başladı.
Bumtang’a doğru olan yolculuğumuzda çay molası verdiğimiz ama bu sefer öğle yemeği yiyeceğimiz yer olan Nobding’e doğru hareket ettik. Kalede planladığımızdan daha fazla oyalanmamıza rağmen, bir tapınak atlayınca “vakitlice hedeflediğimiz yerde olacağız” diye düşünmeye başladım. Bir süre sonra bu düşüncemin yerini “galiba yetişemeyeceğiz” endişesi aldı. Çünkü yol çalışması nedeni ile yolu kapatmışlardı. Söylenene göre de 1,5 saat kadar kapalı olacakmış.
Tapınağı ve turnaları atladığımıza mı yanayım, yetişemeyeceğimize mi yanayım karar veremedim. Yemek yiyeceğimiz yer az ileri de gözüküyor ama oraya yürüyerek bile gitmek mümkün değil. Araçlar uzun kuyruk oluşturmaya başladı. Bizde olsa kavga dövüş, korna olur. Bhutanlılar sakinler. Mecbur biz de sakinledik. Bu arada siren çala çala bir ambulans geldi ve en öne geçti. Geçti ama o da en önde takıldı kaldı. Ambulans sayesinde yol biraz erken açıldı. Hemen sonrasında da öğle yemeğini alelacele yedik ve tekrar yola düştük.
.Punakha bölgesine girip, Saat 16:00 civarı Lobesa’ya vardık. Burada araçtan inip, Sopsokha adlı bir köye doğru, pirinç tarlaları arasında yürüdük. Oradan da Chimi Lhakhang’a vardık. Hala bazı tarlalardan ürün toplanmamış. Toplamaya çalışan insanlar vardı. Hemen her evin duvarında fallus çizimleri vardı. Aslında fallik (erekte olmuş penis) çizimler, Tibet Budizminden gelme bir alışkanlık. Kötü niyetli cinleri, şeytanı uzak tutmak amaçlı olarak evlerin duvarlarına çiziliyor ya da damlardan sarkacak şekilde tahtadan heykelleri asılıyor.
Alışılmadık davranışlar ve yöntemlerle (şarkı söylemek ve her türlü çılgınlıkları yapmak) ile Budizmi Bhutanda yaymaya çalıştığından “Çılgın Rahip” lakaplı Lama Drukpa Kunley (1455–1529), Chimi Lhakhang tapınağını yaptıran değil ancak kutsayan kişi.
Drukpa Kunley, fallus sembolünü tapınağının duvarlarına çizdiren ve “bereket” olarak kabul ettiren, kadın ve şaraba düşkün bir rahipmiş. Bugün bile bu tapınağa gelip tahta fallusa dokunup, çocuk sahibi olmayı bekleyen Bhutan’lı ve hatta dünyanın her tarafından kadınlar varmış.
Tapınakta çok sayıda acemi öğrenci var. Kimi bahçe suluyor, kimisi tarlada çapada kimisi de kaytarmada. Yani bana fotoğraf malzemesi bol.
Fotoğraf çekmeye doyamadık ancak tapınağı anlatmak isteyen Sonam’ı da üzmeden içeri girdik. Tapınakta Çılgın rahip Drukpa Kunley’in ve köpeği Sachi’nin, Gelecek Buddha’nın, Namgyal’ın büstleri var.
Bu tapınağa gelen ve çocuk sahibi olamayan kadınların, bu tapınakta rahip tarafından başlarına dokundurulan tahtadan, demirden ve kemikten yapılma 25 cm’lik fallusların sayesinde çocuk sahibi olmaları sonrası gönderdikleri fotoğrafların bulunduğu albüm, bu tapınağı ziyaret edenlere gösteriliyor. Bu kutsanma sonrası çocuk sahibi olmuşsanız, bambu çubuklar üzerine yazılı adlardan çektiğiniz kız veya erkek isimlerini doğmuş olan bebeğinize koymanız gerekiyor. Bu işin efsane kısmı tabii.
Bu tapınağı gezdikten sonra aynı yoldan ama artık alaca karanlıkta tarlalar içinden yürüyerek araca döndük ve kalacağımız otele dönmeden önce gözümüze kestirdiğimiz yol kenarı pazara kısa bir ziyaret yaptık. Bir iki meyve alıp, otele geldik. Yeni otelimiz nehir kenarında olan Dragon Nest Resort Hotel.
Klasik akşam yemeği ve gün değerlendirmesi toplantısı sonrası, kahvelerimizi içtik. Seyahatimizin 13. Gününü de bitirdik. Günler çok hızlı gidiyor ve neredeyse bir gün yetmiyor bile…
Gezekalın ve Aydınlık kalın…
Dr Ümit Kuru
İlk yayın tarihi: 22.11.2012 Saat 23:50
Gözden geçirilmiş son yayın tarihi 11.01.2017 Saat 00.12
Paro-Thimphu arası 65 km ve en güzel asfalt yol bu kısımda. İki şehir arası 1 saat kadar tutacak. Sonrasında Thimphu’dan Punakha’ya doğru 77 km kadar yolumuz var ve bu da 3 saat sürecek. Bu yolda, Dochula Pass’da, Himalayalar manzarası eşliğinde bir otelde kahvaltı yapacağız. Sonrasında Punakha-Bumthang arasında 212 km’lik bir yolumuz var. Yaklaşık 8 saat sürecek. Yolların manzarası müthiş güzel olacak ama dar ve dolambaçlı yollardan geçeceğiz. Bol mola ile idare edeceğiz artık. Yani tüm gün yoldayız.
Sabah kahvaltı sonrası heyecanla beklediğimiz akiviteyi gerçekleştirmek üzere yola koyulduk. Hedefimiz Bhutan’ın en önemli yerlerinden olan Tiger Nest‘i (Kaplan Yuvası) ziyaret etmek. Peru dendiği zaman akla nasıl Machu Picchu, ya da Kamboçya denince Ankor Watt geliyorsa, Bhutan denince de Tiger Nest geliyor.
GEZEKALIN 